Στον συγκεκριμένο διάλογο του Λουκιανού,μεταξύ του Αθηναίου Σόλωνος και του Σκύθη Ανάχαρσι,ο Αθηναίος νομοθέτης εκθέτει στον ξένο επισκέπτη στην Αθήνα τον τρόπο διαπαιδαγώγησης των Ελλήνων νέων και ιδίως τον αθλητισμό.Εξαίρεται,μεταξύ άλλων,και η σπουδαιότητα του θεάτρου στην διάπλαση της ανθρώπινης ψυχής:
«Και μέντοι και εις το θέατρον συνάγοντες αυτούς δημοσία παιδεύομεν υπό κωμωδίαις και τραγωδίαις αρετάς τε ανδρών παλαιών και κακίας θεωμένους,ως των μεν αποτρέποιντο,επ’εκείνα δε σπεύδοιεν».
(Επιπλέον,μαζεύοντάς τους στο θέατρο,τους διαπαιδαγωγούμε δημόσια με κωμωδίες και τραγωδίες,όπου βλέπουν τις αρετές και τις κακίες παλαιών ανθρώπων,έτσι ώστε να αποφεύγουν τις κακίες και να μιμούνται τις αρετές).
(Πηγή:«Ανάχαρσις ή περί γυμνασίων» του Λουκιανού).
Πριν από 7 χρόνια
