Γιατί πρέπει να προσέχουμε την διατροφή μας,κατά τον Πυθαγόρα.

Ο Πρόκλος υπήρξε ένας από τους τελευταίους μεγάλους διανοητές της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας και του αρχαιοελληνικού φιλοσοφικού στοχασμού εν γένει.Συστηματοποίησε πλήρως την νεοπλατωνική κοσμοθεωρία και την παρέδωσε,ως ένα ενιαίο πλέον σύστημα,στον χριστιανικό σχολαστικό Μεσαίωνα.Η σκέψη του γοήτευσε τους συγχρόνους και μεταγενεστέρους αυτού διανοητές,εθνικούς και χριστιανούς.Το συγκεκριμένο απόσπασμα αποτελεί ένα σύνολο σκέψεων και συμπερασμάτων του επί των πυθαγορείων δογμάτων των σχετικών με την διατροφή μας.

«Ο Πυθαγόρας μάς συμβουλεύει «να προσέχουμε την υγεία του σώματός μας με το να είμαστε μετρημένοι στην κατανάλωση φαγητού και ποτού,όπως και στην άσκηση:η μετρημένη ποσότητα είναι αυτή που δεν προκαλεί βλάβη».
Επίσης υποδεικνύει ότι «η τροφή πρέπει να είναι απλή και όχι επιτηδευμένη».
Αυτό ισχύει,επειδή το σώμα είναι όργανο της ψυχής και γι’αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται με φροντίδα,ώστε η ψυχή να λειτουργεί κατάλληλα.Γιατί,όπως ακριβώς η ψυχή είναι ένα δώρο από τους θεούς,έτσι και το σώμα δεν πρέπει να αλλοιώνει τα δώρα των θεών,στην περίπτωση που αυτά γίνονται βάρος σε εμάς παρά προστασία μας.
Ένα σώμα που είναι ογκώδες θα ακολουθήσει μόνο με δυσκολία την καθοδήγηση της ψυχής,και γι’αυτό πρέπει να το κάνουμε λεπτό.
Η φροντίδα του σώματος πραγματοποιείται μέσω της συμπλήρωσης και της περιστολής,της περιστολής για την αποβολή των περιττωμάτων και της συμπλήρωσης για την αντικατάσταση,όσων αποβλήθηκαν•η πρώτη διαδικασία πραγματοποιείται μέσω της άσκησης,η δεύτερη μέσω της τροφής.Το μέτρο πρέπει να τηρείται στην ποσότητα της τροφής που προσλαμβάνεται,καθώς δεν πρέπει να λαμβάνεται ούτε περισσότερη ούτε λιγότερη από το απαιτούμενο,έτσι ώστε να μη γινόμαστε ούτε παχιοί ούτε αποστεωμένοι,πράγμα που μπορεί να καταστρέψει την δύναμη του σώματος.Η τροφή που χαρακτηρίζεται από ποικιλία και παχύτητα φθείρει τις φυσικές δυνάμεις και τις βαραίνει αφόρητα και προκαλεί ασθένειες•αντιθέτως,η απλή τροφή δεν τις βαραίνει και η αγνή τροφή διεγείρει το πνεύμα και εκπαιδεύει τις σκέψεις.Για τον λόγο αυτό οι ζωές των εύπορων ανθρώπων ταλαιπωρούνται από ασθένειες και αφιερώνονται στο κυνήγι ζώων και ψαριών και αποκτούν δεξιότητες στο να τα σκοτώνουν και με τις υποδείξεις της κτηνώδους λαιμαργίας τους αναπτύσσουν φαγητά τόσο περίτεχνα που προσκυνούν και κολακεύουν όποιον τούς τα ετοιμάζει•και δεν τιμωρούν τα παιδιά τους γι’αυτή την συμπεριφορά,αλλά μάλλον τα ανατρέφουν σύμφωνα με αυτήν.Όμως η προειδοποίηση του Πυθαγόρα υποδεικνύει το αντίθετο από αυτό,καθώς συμβουλεύει ότι η τροφή πρέπει να είναι απλή και αγνή.Οι περισσότερες τροφές που χωνεύονται εύκολα από αυτόν που τις τρώει προέρχονται από άψυχες πηγές και εκείνοι που πιστεύουν ότι πρέπει να τρεφόμαστε με έμψυχες τροφές είναι ανόητοι».





(Πηγή:«Εις τα χρυσά Έπη Πυθαγόρου» του Πρόκλου).