Επίκτητος:η θεία Πρόνοια εγκαταλείπει «τυφλούς» τους πονηρούς ανθρώπους.

Εκ των Επικτήτου Απομνημονευμάτων:

«Αλλ’ορώ»,φησί τις,«τους καλούς καγαθούς και λιμώ και ρίγει απολλυμένους».Τους δε μη καλούς και μη αγαθούς ουχ οράς τρυφή και αλαζονεία και απειροκαλία απολλυμένους;«Αλλ’αισχρόν το παρ’άλλου τρέφεσθαι».Και τίς,ω κακόδαιμον,αυτός εξ εαυτού τρέφεται άλλος γε ή ο κόσμος;Όστις γουν εγκαλεί τη προνοία ότι οι πονηροί ου διδόασιν δίκην,ότι ισχυροί εισί και πλούσιοι,όμοιόν τι δρα ώσπερ ει τους οφθαλμούς απολωλεκότων αυτών έλεγε μη δεδωκέναι δίκην αυτούς,ότι οι όνυχες υγιείς είεν.Εγώ μεν γαρ φημί πολύ διαφέρειν μάλλον αρετήν κακίας,ή οφθαλμοί ονύχων διαφέρουσιν».


(«Αλλά βλέπω»,λέει κάποιος,«τους ενάρετους ανθρώπους να χάνονται από πείνα και κρύο».Και τους όχι ενάρετους δεν τους βλέπεις να χάνονται από τρυφηλότητα,αλαζονεία και χοντροκοπιά;«Αλλ’είναι ντροπή να τρέφεσαι από άλλον».Και ποιος,δύστυχε,άλλος τρέφεται από τον εαυτό του παρά ο κόσμος;Όποιος,λοιπόν,κατηγορεί την πρόνοια για το ότι οι πονηροί δεν τιμωρούνται,επειδή είναι δυνατοί και πλούσιοι,κάνει κάτι όμοιο,όπως ακριβώς αν έλεγε ότι αυτοί δεν έχουν τιμωρηθεί,ενώ έχουν χάσει τα μάτια τους,επειδή τα νύχια τους είναι γερά.Εγώ,λοιπόν,υποστηρίζω ότι πολύ περισσότερο διαφέρει η αρετή από την κακία απ’όσο διαφέρουν τα μάτια από τα νύχια).







(Πηγή:«Περί δίκης παρά του θεού τεταγμένης εποπτεύειν τα επί γης γιγνόμενα υπό των ανθρώπων,τιμωρού ούσης των αμαρτανόντων» από το «Ανθολόγιον» του Ιωάννη Στοβαίου).