Ο Μακεδών στρατηγός Αντίγονος Β' «Γονατάς».

Γιος του Δημητρίου του Πολιορκητή και εγγονός του Αντιγόνου Α' του «Κύκλωπος»,γεννήθηκε γύρω στο 319 π.Χ. πιθανώς στους Γόννους της Θεσσαλίας(απ'όπου προέρχεται και το παρωνύμιό του).Στη μάχη της Ιψούς το 301 π.Χ.,όπου ο παππούς του Αντίγονος σκοτώθηκε πολεμώντας κατά των συνασπισθέντων στρατών των υπολοίπων Μακεδόνων στρατηγών και ήδη διεκδικητών της αυτοκρατορίας του,διέφυγε από το πεδίο της μάχης ζωντανός,μαζί με τον πατέρα του Δημήτριο.Κατέκτησε την Αθήνα και το 294 π.Χ. αξίωσε τον θρόνο της Μακεδονίας από τον Αλέξανδο,γιο του Κασσάνδρου.Το 292 π.Χ.πολιόρκησε τους επαναστήσαντες Θηβαίους στην Θήβα μετά την αναχώρηση του Δημητρίου σε(ανεπιτυχή) εκστρατεία στον Βορρά,επ’ευκαιρία της συλλήψεως του εχθρού του Δημητρίου Λυσιμάχου από τον Θράκα Δρομικαίτη(οι Θηβαίοι καθυπετάγησαν κατόπιν επιδρομής του Δημητρίου που άλωσε την πόλη με τις περίφημες πολιορκητικές του μεθόδους,το 291 π.Χ.).Ο Αντίγονος συμπαραστάθηκε στον Δημήτριο στους αγώνες του κατά των Λυσιμάχου,Σέλευκου,Πτολεμαίου και Πύρρου ως διοικητής της Ελλάδος.Το 285 π.Χ. ο Δημήτριος παραδόθηκε στον Σέλευκο.Ο Αντίγονος έγραψε προς τον Σέλευκο ζητώντας του την απελευθέρωση του πατέρα του και την ανταλλαγή του πατέρα του με τον ίδιο,πρόταση που ο Σέλευκος απέρριψε.Το 283 π.Χ. ο Δημήτριος πέθανε στην αιχμαλωσία σε ηλικία 55 ετών και ο Αντίγονος μετέφερε το σώμα του πατέρα του αρχικώς στην Κόρινθο κι έπειτα στην Δημητριάδα,πόλη που είχε ιδρύσει ο Δημήτριος στη Θεσσαλία.Ο Αντίγονος προσπάθησε να κατακτήσει το βασίλειο της Μακεδονίας στρεφόμενος κατά του νικητού του Λυσιμάχου Πτολεμαίου Κεραυνού,αλλά ηττήθηκε.Αντιστάθηκε γενναία κατά των επιδρομέων(και νικητών του Πτολεμαίου Κεραυνού) Γαλατών.Τελικώς τους συνέτριψε στην ακτή της θρακικής πόλης Λυσιμαχία και άνοιξε ο δρόμος για την κατάκτηση της Μακεδονίας.Εκείνη την εποχή ενυμφεύθη την σύζυγό του Φιλία Β’,κόρη του Σελεύκου,και απ’αυτήν απέκτησε τον γιο και μετέπειτα διάδοχό του Δημήτριο Β’ Αιτωλικό.Ο Αντίγονος αρνήθηκε ευγενικά να αποστείλει ενισχύσεις στον ευρισκόμενο τότε στην Ιταλία Πύρρο,με αποτέλεσμα ο τελευταίος,και από την δική του απρονοησία, χάνοντας την συμμαχία των Ελλήνων της Ιταλίας και Σικελίας,να χάσει από τους Ρωμαίους στην μάχη του Μπενεβέντουμ(275 π.Χ.).Επιστρέφοντας στην Μακεδονία ο Πύρρος επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στον στρατό του Αντιγόνου,με αποτέλεσμα να τον διασκορπίσει.Ο Αντίγονος κατεβαίνει εσπευσμένα στην Πελοπόννησο,καθώς ο Πύρρος είχε ήδη αναχωρήσει,για να την κατακτήσει(και αρχικά την Σπάρτη με προτροπή του Σπαρτιάτη Κλεωνύμου,αλλά τελικώς αποτυγχάνει λόγω της βραδύτητός του).Με τη βοήθεια του προδότη Αργείου Αριστέα, ο Πύρρος επεχείρησε να καταλάβει το Άργος μέσα στη νύχτα,αλλά μη μπορώντας οι ελέφαντες να περάσουν από τις στενές πύλες,οι κάτοικοι της πόλεως πρόλαβαν να ανασυγκροτηθούν,να καταλάβουν καίρια σημεία της πόλεως και να ειδοποιήσουν τον στρατοπεδευμένο στην Ναυπλία Αντίγονο.Ο Αντίγονος με τη βοήθεια και του Σπαρτιάτη βασιλέως Άρεως και Κρητικών μισθοφόρων εισήλθε στην πόλη,επιτέθηκε στους Γαλάτες που είχαν καταλάβει την αγορά και ακολούθησε σύγχυση,καθώς οι μάχες συνεχίστηκαν στα σοκάκια της πόλης.Βλέποντας ο Πύρρος ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να οπισθοχωρήσει,αλλά φοβούμενος ότι οι πύλες ήταν πολύ στενές,για να εξέλθουν τα στρατεύματά του,έδωσε εντολή σε αγγελιαφόρο του να πάει μήνυμα στο γιο του Έλενο που ήταν στρατοπεδευμένος έξω από την πόλη να γκρεμίσει ένα μέρος των τειχών,ώστε να εξέλθει με ασφάλεια το στράτευμά του.Ο αγγελιαφόρος,όμως,δεν κατάφερε να μεταδώσει σωστά τις εντολές,με αποτέλεσμα ο Έλενος να πάρει τους ελέφαντες και να προσπαθήσει να μπει στην πόλη με τους ελέφαντες.Μπροστά στον πανικό που ακολούθησε με το στρατό του Πύρρου να προσπαθεί να βγει από την πόλη και τον κύριο όγκο του στρατού του υπό τον Έλενο να προσπαθεί να μπει,στις πύλες της πόλεως,αλλά και στους δρόμους,οι πανικόβλητοι ελέφαντες(ο μεγαλύτερος σωριάστηκε στις πύλες) ποδοπατούσαν εχθρούς και φίλους.Σ’αυτό το χάος ο Πύρρος έπεσε ζαλισμένος από ένα κεραμίδι που τού πέταξε μια ηλικιωμένη γυναίκα στην προσπάθειά της να σώσει τον γιο της και θανατώθηκε από τον Ζόφυρο,έναν στρατιώτη του Αντιγόνου,διά αποκεφαλισμού.Ο Αλκυονεύς,ένας από τους γιους του Αντιγόνου,μαθαίνοντας για τον θάνατο του Πύρρου,βρήκε το σώμα του και παίρνοντας το κεφάλι του κάλπασε προς τον πατέρα του Αντίγονο,για να τού το δείξει.Ο Αντίγονος αντιμετώπισε τον θέαμα με αποτροπιασμό και επέπληξε τον γιο του αποκαλώντας τον βάρβαρο.Έπειτα κάλυψε το κεφάλι του και ξέσπασε σε κλάματα,καθώς ο θάνατος του Πύρρου τού θύμισε το τέλος των φιλοδοξιών του πατέρα και του παππού του.Έπειτα φρόντισε να αποτεφρωθεί το σώμα του Πύρρου σε μια μεγαλοπρεπή τελετή.Τον γιο του Πύρρου,τον Ελενό,ανακάλυψε μεταμφιεσμένο ο Αλκυονεύς και τον οδήγησε στον πατέρα του(αυτή τη φορά ο Αντίγονος ικανοποιήθηκε από την ενέργεια του γιου του).Ο Αντίγονος αντιμετώπισε με ευγένεια τον Έλενο και τον έστειλε με ασφάλεια πίσω στην Ήπειρο.Μετά τον θάνατο του Πύρρου,ο στρατός του ενσωματώθηκε σ’εκείνον του Αντιγόνου,ήταν δε απόλυτος κυρίαρχος του ελλαδικού χώρου.Η προσέγγιση,όμως,του Αντιγόνου στον Αντίοχο,βασιλιά της δυναστείας των Σελευκιδών,ερεθίζει την Αθήνα και την Σπάρτη που νιώθουν να χάνουν τα ηνία,αλλά και τον Πτολεμαίο της Αιγύπτου.Έτσι ο Αθηναίος Χρεμωνίδης πείθει τους Αθηναίους να ξεσηκωθούν και να συνασπισθούν με τους Σπαρτιάτες κατά του Αντιγόνου.Ο Αντίγονος ερήμωσε την περιοχή των Αθηναίων και απέκλεισε την πόλη από θαλάσσης,ενώ η προσπάθεια αποστολής ενισχύσεων από τον Πτολεμαίο Β’ Φιλάδελφο προς την Αθήνα δεν είχε αποτέλεσμα,καθώς παράλληλα ο Αντίοχος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τον πόλεμο στην Ελλάδα και επιτέθηκε κατά του Πτολεμαίου.Ο Αντίγονος τελικά κατέλαβε την Αθήνα και ξανάγινε έτσι κυρίαρχος της Ελλάδος,υπογράφοντας συνθήκη ειρήνης με Αθηναίους και Σπαρτιάτες.Στους άλλους δύο αιγυπτιοσυριακούς πολέμους που ακολούθησαν ο Αντίγονος όχι μόνο δεν κλονίστηκε στην θέση του στον ελλαδικό χώρο,αλλά βγήκε ισχυρότερος.Ο Αντίγονος στη συνέχεια είδε με μεγάλη έχθρα τη δύναμη και δυναμικότητα του Αράτου να αυξάνεται και προσπάθησε αρχικά να τον δωροδοκήσει με 25 τάλαντα,ώστε να αποφύγει τον προσεταιρισμό του τελευταίου από τον Πτολεμαίο που πάντοτε αναζητούσε αφορμές,για να αναμειγνύεται στα ελλαδικά πράγματα.Με πρόσχημα τον γάμο του γιου του Δημητρίου με την χήρα του επικεφαλής της Κορίνθου και καταληψία αυτής εν ονόματι του Αράτου,ο Αντίγονος κατέλαβε αιφνιδιαστικά την πόλη.Το 243 π.Χ. ο Άρατος κατέλαβε την Ακροκόρινθο και το λιμάνι του Λεχαίου συλλαμβάνοντας 25 πλοία του Αντιγόνου.Το γεγονός προκάλεσε γενικότερη εξέγερση κατά των Μακεδόνων,αλλά και πάλι ο Αντίγονος κατάφερε να επικρατήσει άλλης μιας εξεγέρσεως.Το 239 π.Χ. ο Αντίγονος πέθανε σε ηλικία 80 ετών και άφησε διάδοχό του τον γιο του Δημήτριο Β’ Αιτωλικό που κυβέρνησε για τα επόμενα 10 χρόνια.