Στέφανος Νούκας,ο φλογερός ιεροδιάκονος του Ελληνισμού.

«Τι ήτο;» έγραφε ο Πέτρος Φωτεινός στο Μακεδονικό Ημερολόγιο του Ν.Σφενδόνη το 1932.«Ιεροδιάκονος.Ένα ράσο η περιουσία του.Αλλ’ειργάσθη για την πατρίδα του σαν Απόστολος.Αφοσιώθηκε εις το έργον και διά τον εαυτόν του δεν εζήτησε τίποτε.Μ’ένα ράσον τον έβαλαν εις το φέρετρον,όταν έσβησε.Γύρισε κόσμο.Πήγε στην Αίγυπτο,στη Ρωσία,στην Ευρώπη.Έδινε μαθήματα και ζούσε.Σ’αυτό το μεταξύ γνωρίσθηκε με τους μεγαλύτερους Έλληνες,τους ευεργέτες,τους πολιτικούς,τους αρχηγούς της Εκκλησίας.Κατόρθωσε να τους σαγηνεύσει όλους με τη σεμνότητα,με την πίστη του,με τη φλόγα των ματιών του.Και έγινε θρύλος.Και χωρίς να έχει μία δεκάρα ο εκπληκτικός αυτός δημιουργός έκανε σχολεία.Υπήρξε μοναδικό σχεδόν παράδειγμα καλογήρου,που δεν αποξήρανε το ράσο,που δεν ασχολήθηκε με τους διαπληκτισμούς της εκκλησίας,που έμεινε κοσμικός,τρυφερός,ανήσυχος,με θερμή παιδική καρδιά,κι έβαλε ένα σκοπό στη ζωή του και τον πραγματοποίησε μόνο με την δύναμη της πίστης».
Η Μαράσλειος Εμπορική Σχολή Στεφάνου Νούκα,το Παρθεναγωγείο Νούκα,το Παρθεναγωγείο Νούκα-Σχινά,το Παρθεναγωγείο Παλλάδος του Πέραν,τα Εκπαιδευτήρια Τσοτυλίου(το περίφημο Γυμνάσιο και το οικοτροφείο,που διετέλεσαν προμαχώνες των εθνικών ιδανικών και φάροι πνευματικοί στα δύσκολα εκείνα χρόνια,κατά τα οποία οι ξένες προπαγάνδες οργίαζαν και φούντωνε ο Μακεδονικός Αγώνας),το Κυριακόν Σχολείον του λαού στην Πόλη και η Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα(ένα από τα λαμπρότερα Σωματεία του υπόδουλου Ελληνισμού με έδρα την Κωνσταντινούπολη και στόχο την διάδοση των ελληνικών γραμμάτων,ιδίως στα φτωχότερα παιδιά της Δυτικής Μακεδονίας) είναι δημιουργήματα του λογίου ανδρός.Απ’αυτά πέρασαν δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες,που αποτέλεσαν το προζύμι του εθνικού φρονηματισμού και της πνευματικής αναγέννησης.
Ο φωτεινός αυτός Έλληνας γεννήθηκε το 1836 στη Δράμιστα του Βοΐου Κοζάνης και πέθανε στις 4 Σεπτεμβρίου 1931.Η κηδεία του έγινε στη Θεσσαλονίκη με δημόσια δαπάνη.


(Πηγή:«Ο Νομός Κοζάνης στο χώρο και στο χρόνο.Φύση-ιστορία-παράδοση μέσα από τα εκθέματα του Ιστορικού-Λαογραφικού Μουσείου Κοζάνης» από τον «Σύνδεσμο Γραμμάτων και Τεχνών Νομού Κοζάνης Κωνσταντίνου Ευαγ.Σιαμπανόπουλου»,σελ.182-183).